Mary’s Corner Espresso Company

Een aantal jaar terug was ik met de wagen op reis ergens langs de Westkust van Amerika. Samen met een collega was ik eerst naar een conferentie geweest in San Francisco. We hadden daar beide een presentatie gegeven en met volle teugen genoten van alles wat San Francisco te bieden had. Na de conferentie hadden we samen een auto gehuurd en waren we in noordelijke richting vertrokken over de Golden Gate Bridge met als eindbestemming Vancouver, Canada. Op een welbepaalde dag, eerder tegen het einde van onze trip, waren we op weg door de staat Washington. Onze bestemming voor die dag was een hotel dat in de buurt lag van Mount Rainier National Park. Onze trip had ons grotendeels doorheen vrij verlaten stukken van Washington gebracht. Niet omdat daar niemand woonde maar omdat we volledig buiten het seizoen langs de kust reisden. Er waren overal wel hotels en restaurants, maar heel weinig mensen. Om bij Mount Rainier te komen moesten we die dag een heel stuk landinwaarts rijden. Het was kort na de middag en we reden op Jackson Highway, een typisch stuk Amerikaanse baan: breed, steeds rechtdoor en mijlen aan een stuk niets anders dan bossen links en rechts. Op een bepaald moment kwamen we aan een kruising. Het was niet meer dan dat. Twee wegen die elkaar kruisten. Op drie hoeken van de kruising stonden gebouwen. Rechts was er een Chevron tankstation, links was er een huis en een gebouw met een uithangbord waar “Mary’s Corner Espresso Company” op stond. De eerste gebouwen die we in een hele tijd hadden gezien en tot onze opluchting hadden we eindelijk een koffieshop gevonden.

Op de parking van de koffieshop stond slechts één auto. De koffieshop was vrij amateuristisch uitgebaat. Eigenlijk was het gewoon een keukentje met alle voorzieningen om een degelijke koffie te maken. Er waren geen stoelen om te zitten, enkel een toog om tegen te leunen. Achter die toog zat een jong meisje op haar laptop te tokkelen toen we binnen kwamen. Ze keek op en glimlachte ons toe. Al na onze eerste woorden had ze door dat mijn Italiaanse collega en ik niet uit de buurt waren. Dat zou haar wel niet vaak overkomen en het leek haar te intrigeren. We bestelden onze koffies en raakten even aan de praat. Terwijl we aan de toog van onze koffie genoten vertelde ze ons over hoe de koffieshop van haar familie was en dat ze hier maar tijdelijk werkte. Ze deelde met ons haar ambitie om ooit genoeg geld bijeen te krijgen om mode te gaan studeren in Seattle. Na nog wat koetjes en kalfjes besloten we verder te reizen. Buiten genoten we nog wat van de frisse lucht en dronken onze koffie verder terwijl we uit onze koffer zaten.

Later die middag kwamen we toe in ons hotel, dichtbij Mount Rainier. We zaten diep in de bergen en konden Mount Rainier van het hotel zien. Het was een prachtige dag maar om één of andere reden besloten we die namiddag niet meer naar het National Park te gaan. We zouden het morgen wel op ons gemak gaan bekijken. In de buurt van het hotel hadden we de grootste moeite om een goede maaltijd vast te krijgen. Later die avond keek ik met puur genot naar een basketbal match. De Los Angeles Lakers werden minutieus ontmanteld door de Dallas Mavericks in de play-offs en ik had voor het eerst in mijn leven de kans om verschillende matchen live op televisie te volgen. Mijn Italiaanse collega had niet zo’n interesse want dit was al lang niet meer de eerste match die ik hem had laten bekijken tijdens onze trip. Hij had ondertussen mijn uitdaging aangegaan om te proberen achterhalen hoe het meisje uit de koffieshop heette. Het was de bedoeling om haar te vinden en te contacteren via facebook. Als een echte detective hadden we traag maar zeker steeds meer aanduidingen gevonden. Dankzij het internet hadden we ons een beeld kunnen vormen dat het meisje mogelijk gescheiden ouders had en een profiel met foto’s waaruit we maar moeilijk konden opmaken of we het juiste meisje hadden gevonden. Een dag vol vreemde maar boeiende gebeurtenissen, op een roadtrip in Washington.

De volgende dag zou het weer zo barslecht zijn dat we op Mount Rainier geen twee meter voor ons uit konden zien.

Chehalis, WA
4237 Jackson HWY
Rufi

Chehalis, WA
4237 Jackson HWY
Rufi